BG 1.15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनञ्जयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥
pāñcajanyaṁ hṛṣīkeśo devadattaṁ dhanañjayaḥ
pauṇḍraṁ dadhmau mahā-śaṅkhaṁ bhīma-karmā vṛkodaraḥ
pauṇḍraṁ dadhmau mahā-śaṅkhaṁ bhīma-karmā vṛkodaraḥ
Word-for-word meanings
hṛṣīka-īśaḥ — Kṛṣṇa; dadhmau — blew; pāñcajanyam — [His] conchshell called Pāñcajanya; dhanam-jayaḥ — Arjuna; devadattam — [blew his] conchshell called Devadatta; vṛka-udaraḥ — [and] Bhīma; bhīma-karmā — who performs Herculean tasks; mahā-śaṅkham — [blew his] mighty conch; pauṇḍram — called Pauṇḍra.
Translation
Śrī Kṛṣṇa blew His conch named Pāñcajanya, Arjuna blew his conch Devadatta, and Bhīma, the performer of Herculean tasks, blew his mighty conch Pauṇḍra.