BG 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्यमनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
anādi-madhyāntam ananta-vīryam
ananta-bāhuṁ śaśi-sūrya-netram
paśyāmi tvāṁ dīpta-hutāśa-vaktraṁ
sva-tejasā viśvam idaṁ tapantam
ananta-bāhuṁ śaśi-sūrya-netram
paśyāmi tvāṁ dīpta-hutāśa-vaktraṁ
sva-tejasā viśvam idaṁ tapantam
Word-for-word meanings
paśyāmi — I see; tvām — You; anādi — [as being] without beginning; madhya — middle; antam — [or] end; ananta — [as endowed with] infinite; vīryam — prowess; ananta — [having] infinite; bāhum — arms; śaśi — [with] the moon; sūrya — [and] sun; netram — [as Your] eyes; dīpta-hutāśa-vaktram — [and] a mouth like blazing fire; tapantam — scorching; idam — this; viśvam — universe; sva-tejasā — with Your own brilliance.
Translation
I see You as without beginning, middle, or end, as endowed with infinite prowess, having infinite arms, with the moon and sun as Your eyes, and a mouth like blazing fire, scorching this universe with Your own brilliance.