BG 11.35

सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya

Word-for-word meanings

sañjayaḥ uvāca — Sañjaya said;  śrutvā — hearing;  etat — these;  vacanam — words;  keśavasya — of Śrī Kṛṣṇa;  vepamānaḥ — the trembling;  kirīṭī — Arjuna;  namaskṛtvā — saluting [Him];  kṛta-añjaliḥ — with palms joined together;  praṇamya — [and] bowing down;  bhīta-bhītaḥ — in extreme fear;  eva — indeed;  āha — spoke;  bhūyaḥ — again;  kṛṣṇam — to Kṛṣṇa;  sa-gadgadam — with a faltering voice.

Translation

Sañjaya said: Hearing these words of Śrī Kṛṣṇa, the trembling Arjuna, saluting Him with palms joined together and bowing down in extreme fear, spoke again to Kṛṣṇa with a faltering voice.

Raise a Query

Sign In to Post

No questions yet

Be the first reader to ask about this verse.