BG 11.35
सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
Word-for-word meanings
sañjayaḥ uvāca — Sañjaya said; śrutvā — hearing; etat — these; vacanam — words; keśavasya — of Śrī Kṛṣṇa; vepamānaḥ — the trembling; kirīṭī — Arjuna; namaskṛtvā — saluting [Him]; kṛta-añjaliḥ — with palms joined together; praṇamya — [and] bowing down; bhīta-bhītaḥ — in extreme fear; eva — indeed; āha — spoke; bhūyaḥ — again; kṛṣṇam — to Kṛṣṇa; sa-gadgadam — with a faltering voice.
Translation
Sañjaya said: Hearing these words of Śrī Kṛṣṇa, the trembling Arjuna, saluting Him with palms joined together and bowing down in extreme fear, spoke again to Kṛṣṇa with a faltering voice.