Bg. 11.32
श्रीभगवानुवाच
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥
śrī-bhagavān uvāca
kālo ’smi loka-kṣaya-kṛt pravṛddho lokān samāhartum iha pravṛttaḥ
ṛte ’pi tvāṁ na bhaviṣyanti sarve ye ’vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ
kālo ’smi loka-kṣaya-kṛt pravṛddho lokān samāhartum iha pravṛttaḥ
ṛte ’pi tvāṁ na bhaviṣyanti sarve ye ’vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ
Pažodinys
śrī-bhagavān uvāca — Śrī Bhagavānas tarė; asmi — esmi; kālaḥ — laikas; pravṛddhaḥ — galingasis; loka — pasaulių; kṣaya-kṛt — naikintojas; pravṛttaḥ — esu; iha — čia; samāhartum — kad sunaikinčiau; lokān — šiuos žmones; ṛte api — net be; tvām — tavęs [nepridėjusio rankos prie jų nužudymo]; sarve — visi šie; yodhāḥ — kariai; ye — kurie; avasthitāḥ — išsirikiavę; prati-anīkeṣu — priešininkų stovykloje; na bhaviṣyanti — neišgyvens.
Vertimas
Śrī Bhagavānas tarė: Aš – laikas, galingasis pasaulių naikintojas. Esu čia tam, kad sunaikinčiau šiuos žmones. Ir be tavęs [net jei nepridėsi rankos prie jų nužudymo] šie kariai, išsirikiavę priešininkų stovykloje, vis tiek neišgyvens.