Bg. 11.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥
मयैवैते निहताः पूर्वमेव निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥
tasmāt tvam uttiṣṭha yaśo labhasva
jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṁ samṛddham
mayaivaite nihatāḥ pūrvam eva
nimitta-mātraṁ bhava savya-sācin
jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṁ samṛddham
mayaivaite nihatāḥ pūrvam eva
nimitta-mātraṁ bhava savya-sācin
Pažodinys
tasmāt — todėl; tvam — tu; uttiṣṭha — pakilki; labhasva — pelnyk; yaśaḥ — šlovę; jitvā — nukauk; śatrūn — priešus; bhuṅkṣva — [ir] mėgaukis; samṛddham — klestinčia; rājyam — karalyste; ete — šie [kariai]; pūrvam eva — jau; nihatāḥ — nužudyti; bhava — tau belieka tapti; nimitta-mātram — įrankiu; mayā eva — Mano [rankose]; savya-sācin — o Savyasācī [Arjuna].
Vertimas
Todėl, kilk į kovą ir pelnyk šlovę! Išguldyk priešus ir mėgaukis klestinčia karalyste. Šiuos karius jau esu nužudęs – būki įrankis Mano rankose, o Savyasācī*.
Pastabos
* Žmogus, kuris vienodai mikliai naudojasi abiem rankomis.