Bg. 11.35
सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
Pažodinys
sañjayaḥ uvāca — Sañjaya tarė; śrutvā — išgirdęs; etat — šiuos; keśavasya — Śrī Kṛṣṇos; vacanam — žodžius; namaskṛtvā — sveikindamas [Jį]; kṛta-añjaliḥ — sudėtais delnais; kirīṭī — Arjuna; praṇamya — nusilenkęs; vepamānaḥ — drebėdamas; eva — išties; bhīta-bhītaḥ — iš didelės baimės; sa-gadgadam — virpančiu balsu; āha — tarė; bhūyaḥ — vėl; kṛṣṇam — Kṛṣṇai.
Vertimas
Sañjaya tarė: Po tokių Śrī Kṛṣṇos žodžių, sveikindamas Kṛṣṇą sudėtais delnais, Arjuna lenkėsi Jam, visas drebėdamas iš baimės, ir virpančiu balsu vėl prakalbo.