Bg. 11.51
अर्जुन उवाच
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥
arjuna uvāca
dṛṣṭvedaṁ mānuṣaṁ rūpaṁ tava saumyaṁ janārdana
idānīm asmi saṁvṛttaḥ sa-cetāḥ prakṛtiṁ gataḥ
dṛṣṭvedaṁ mānuṣaṁ rūpaṁ tava saumyaṁ janārdana
idānīm asmi saṁvṛttaḥ sa-cetāḥ prakṛtiṁ gataḥ
Pažodinys
arjunaḥ uvāca — Arjuna tarė; janārdana — o Janārdana; dṛṣṭvā — matydamas; idam — šį; saumyam — malonų; mānuṣam — žmogiškąjį; tava — Tavo; rūpam — pavidalą; asmi — esmi; idānīm — dabar; gataḥ — atgavęs; prakṛtim — [savo] įprastą būseną; saṁvṛttaḥ — [ir] nurimęs; sa-cetāḥ — širdyje.
Vertimas
Arjuna tarė: O Janārdana, išvydus akiai mielą žmogiškąjį Tavo pavidalą, vėl viskas stojo į savo vietas ir mano širdis atgavo ramybę.