Bg. 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
hato vā prāpsyasi svargaṁ jitvā vā bhokṣyase mahīm
tasmād uttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛta-niścayaḥ
tasmād uttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛta-niścayaḥ
Pažodinys
hataḥ vā — jei žūsi; prāpsyasi — pelnysi; svargam — rojų; jitvā vā — o jei nugalėsi; bhokṣyase — mėgausiesi; mahīm — Žeme; tasmāt — todėl; kṛta-niścayaḥ — pasiryžęs; uttiṣṭha — pakilk; yuddhāya — kovoti; kaunteya — o Kuntī sūnau.
Vertimas
Jei [mūšyje] padėsi galvą – pasieksi rojų, o jei laimėsi – pelnysi viešpatystę Žemėje. Tad ryžtingai kilk į kovą, o Kuntī sūnau.