Bg. 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
yas tv ātma-ratir eva syād ātma-tṛptaś ca mānavaḥ
ātmany eva ca santuṣṭas tasya kāryaṁ na vidyate
ātmany eva ca santuṣṭas tasya kāryaṁ na vidyate
Pažodinys
tu — bet; mānavaḥ — žmogus; yaḥ — kuris; ātma-ratiḥ — besisemiantis džiaugsmo savajame „aš“; eva — tik; ca — ir; syāt — yra; ātma-tṛptaḥ — randantis pasitenkinimą savajame „aš“; ca — ir; santuṣṭaḥ — patenkintas; eva — tik; ātmani — savajame „aš“; tasya — jam; kāryam — pareigos; na vidyate — nėra.
Vertimas
Bet kas džiaugsmo semiasi vien savajame „aš“, kas tik savy patiria pasitenkinimą ir pilnatvę, tam pareigų nėra.