Bg. 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
man-manā bhava mad-bhakto mad-yājī māṁ namaskuru
mām evaiṣyasi yuktvaivam ātmānaṁ mat-parāyaṇaḥ
mām evaiṣyasi yuktvaivam ātmānaṁ mat-parāyaṇaḥ
Pažodinys
bhava — būk; mat-manāḥ — į Mane sutelkusiu protą; mat-bhaktaḥ — Mano bhaktu; mat-yājī — Mano garbintoju; namas-kuru — [ir] lenkis; mām — Man; yuktvā — sujungdamas; ātmānam — savąjį „aš“ [su Manimi]; evam — taip; mat-parāyaṇaḥ — [ir] visa siela pasišventęs Man; mām eva — Mane tikrai; eṣyasi — pasieksi.
Vertimas
Sutelk protą į Mane, tapk Mano bhaktu, garbink Mane ir lenkis Man. Taip, susijungęs su Manimi ir visa siela Man pasišventęs, tu tikrai Mane pasieksi.